teo-fil-ku

Teofilku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teofilek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teofilekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teofilkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teofilkapojedyncza biernikmęski osobowy
Teofilkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teofilkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teofilkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teofilkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Teofilkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Teofilkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teofilkommnoga celownikmęski osobowy
Teofilkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teofilkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teofilkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teofilkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teofilkówmnoga biernikmęski osobowy
Teofilkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teofilkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz