teo-kra-cjo

teokracjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: teokracja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
teokracjapojedyncza mianownikżeński
teokracjachmnoga miejscownikżeński
teokracjamimnoga narzędnikżeński
teokracjąpojedyncza narzędnikżeński
teokracjemnoga mianownikżeński
teokracjemnoga biernikżeński
teokracjemnoga wołaczżeński
teokracjępojedyncza biernikżeński
teokracjipojedyncza celownikżeński
teokracjipojedyncza miejscownikżeński
teokracjipojedyncza dopełniaczżeński
teokracjopojedyncza wołaczżeński
teokracjommnoga celownikżeński
teokracjimnoga dopełniaczżeński
teokracyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz