teo-kra-to

teokrato (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: teokrata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
teokracimnoga mianownikmęski osobowy
teokracimnoga wołaczmęski osobowy
teokraciepojedyncza celownikmęski osobowy
teokraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
teokratapojedyncza mianownikmęski osobowy
teokratachmnoga miejscownikmęski osobowy
teokratamimnoga narzędnikmęski osobowy
teokratąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
teokratępojedyncza biernikmęski osobowy
teokratopojedyncza wołaczmęski osobowy
teokratommnoga celownikmęski osobowy
teokratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
teokratówmnoga biernikmęski osobowy
teokratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
teokratymnoga biernikmęski zwierzęcy
teokratymnoga wołaczmęski zwierzęcy
teokratypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz