teo-kry-tów

Teokrytów (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teokryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teokryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teokryciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Teokrytpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teokrytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teokrytapojedyncza biernikmęski osobowy
Teokrytachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teokrytamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teokrytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teokrytommnoga celownikmęski osobowy
Teokrytowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teokrytowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teokrytowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teokrytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teokrytówmnoga biernikmęski osobowy
Teokrytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teokrytymnoga biernikmęski zwierzęcy
Teokrytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz