ter-ce-tu

tercetu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tercet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
terceciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
terceciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tercetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tercetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tercetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tercetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tercetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tercetommnoga celownikmęski rzeczowy
tercetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tercetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tercetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tercetymnoga mianownikmęski rzeczowy
tercetymnoga biernikmęski rzeczowy
tercetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz