te-re-mie

teremie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: terem

słowoliczbaprzypadekrodzaj
terempojedyncza mianownikmęski rzeczowy
terempojedyncza biernikmęski rzeczowy
teremachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
teremamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
teremempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
teremiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
teremiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
teremommnoga celownikmęski rzeczowy
teremowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
teremówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
teremupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
teremymnoga mianownikmęski rzeczowy
teremymnoga biernikmęski rzeczowy
teremymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz