te-ren-cju-sze

Terencjusze (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Terencjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Terencjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Terencjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Terencjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Terencjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Terencjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Terencjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Terencjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Terencjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Terencjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Terencjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Terencjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Terencjuszommnoga celownikmęski osobowy
Terencjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Terencjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Terencjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Terencjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Terencjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Terencjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Terencjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz