te-re-now-ce

terenowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: terenowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
terenowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
terenowcapojedyncza biernikmęski osobowy
terenowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
terenowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
terenowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
terenowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
terenowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
terenowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
terenowcommnoga celownikmęski osobowy
terenowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
terenowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
terenowcówmnoga biernikmęski osobowy
terenowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
terenowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
terenowcymnoga mianownikmęski osobowy
terenowcymnoga wołaczmęski osobowy
terenowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
terenowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz