te-ren-to-wi-czu

Terentowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Terentowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Terentowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Terentowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Terentowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Terentowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Terentowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Terentowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Terentowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Terentowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Terentowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Terentowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Terentowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Terentowiczommnoga celownikmęski osobowy
Terentowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Terentowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Terentowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Terentowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Terentowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Terentowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Terentowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz