ter-kiem

Terkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Terek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Terekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Terekapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Terekapojedyncza biernikmęski osobowy
Terekachmnoga miejscownikmęski osobowy
Terekamimnoga narzędnikmęski osobowy
Terekimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Terekimnoga biernikmęski zwierzęcy
Terekimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Terekiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Terekommnoga celownikmęski osobowy
Terekowipojedyncza celownikmęski osobowy
Terekowiemnoga mianownikmęski osobowy
Terekowiemnoga wołaczmęski osobowy
Terekówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Terekówmnoga biernikmęski osobowy
Terekupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Terekupojedyncza wołaczmęski osobowy
Terkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Terkapojedyncza biernikmęski osobowy
Terkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Terkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Terkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Terkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Terkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Terkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Terkommnoga celownikmęski osobowy
Terkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Terkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Terkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Terkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Terkówmnoga biernikmęski osobowy
Terkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Terkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz