ter-mi-na-to-ru

terminatoru (nazwa pospolita) rzeczownik astron.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: terminator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
terminatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
terminatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
terminatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
terminatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
terminatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
terminatorommnoga celownikmęski rzeczowy
terminatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
terminatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
terminatorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
terminatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
terminatorymnoga biernikmęski rzeczowy
terminatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
terminatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
terminatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz