ter-mi-na-to-rzy

terminatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: terminator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
terminatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
terminatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
terminatorapojedyncza biernikmęski osobowy
terminatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
terminatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
terminatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
terminatorommnoga celownikmęski osobowy
terminatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
terminatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
terminatorówmnoga biernikmęski osobowy
terminatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
terminatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
terminatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
terminatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
terminatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
terminatorzymnoga mianownikmęski osobowy
terminatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz