ter-mę

termę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: terma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
termmnoga dopełniaczżeński
termapojedyncza mianownikżeński
termachmnoga miejscownikżeński
termamimnoga narzędnikżeński
termąpojedyncza narzędnikżeński
termępojedyncza biernikżeński
termiepojedyncza celownikżeński
termiepojedyncza miejscownikżeński
termopojedyncza wołaczżeński
termommnoga celownikżeński
termymnoga mianownikżeński
termymnoga biernikżeński
termymnoga wołaczżeński
termypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz