teu-to-nie

Teutonie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teuton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teutonpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teutonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teutonapojedyncza biernikmęski osobowy
Teutonachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teutonamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teutonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teutonimnoga mianownikmęski osobowy
Teutonimnoga wołaczmęski osobowy
Teutoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teutoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Teutonommnoga celownikmęski osobowy
Teutonowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teutonowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teutonowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teutonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teutonówmnoga biernikmęski osobowy
Teutonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teutonymnoga biernikmęski zwierzęcy
Teutonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz