ti-sch-ne-ry

Tischnery (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Tischner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tischnerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tischnerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tischnerapojedyncza biernikmęski osobowy
Tischnerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tischneramimnoga narzędnikmęski osobowy
Tischnerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tischnerommnoga celownikmęski osobowy
Tischnerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tischnerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tischnerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tischnerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tischnerówmnoga biernikmęski osobowy
Tischnerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tischnerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Tischnerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tischnerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tischnerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz