tiur-niu-ry

tiurniury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tiurniura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tiurniurmnoga dopełniaczżeński
tiurniurapojedyncza mianownikżeński
tiurniurachmnoga miejscownikżeński
tiurniuramimnoga narzędnikżeński
tiurniurąpojedyncza narzędnikżeński
tiurniurępojedyncza biernikżeński
tiurniuropojedyncza wołaczżeński
tiurniurommnoga celownikżeński
tiurniurymnoga mianownikżeński
tiurniurymnoga biernikżeński
tiurniurymnoga wołaczżeński
tiurniurypojedyncza dopełniaczżeński
tiurniurzepojedyncza celownikżeński
tiurniurzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz