tlen-ku

tlenku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tlenek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tlenekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tlenekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tlenkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tlenkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tlenkimnoga mianownikmęski rzeczowy
tlenkimnoga biernikmęski rzeczowy
tlenkimnoga wołaczmęski rzeczowy
tlenkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tlenkommnoga celownikmęski rzeczowy
tlenkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tlenkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tlenkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tlenkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tlenkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz