to-bru-ki

Tobruki (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Tobruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tobrukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Tobrukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Tobrukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Tobrukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Tobrukimnoga mianownikmęski rzeczowy
Tobrukimnoga biernikmęski rzeczowy
Tobrukimnoga wołaczmęski rzeczowy
Tobrukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Tobrukommnoga celownikmęski rzeczowy
Tobrukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Tobrukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Tobrukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Tobrukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Tobrukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz