to-por-cu

toporcu (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: toporzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
toporcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
toporcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
toporcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
toporcemnoga mianownikmęski rzeczowy
toporcemnoga biernikmęski rzeczowy
toporcemnoga wołaczmęski rzeczowy
toporcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
toporcommnoga celownikmęski rzeczowy
toporcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
toporcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
toporcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
toporcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
toporzecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
toporzecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz