to-por-ni-ku

toporniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: topornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
topornicymnoga mianownikmęski osobowy
topornicymnoga wołaczmęski osobowy
topornikpojedyncza mianownikmęski osobowy
topornikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
topornikapojedyncza biernikmęski osobowy
topornikachmnoga miejscownikmęski osobowy
topornikamimnoga narzędnikmęski osobowy
topornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
topornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
topornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
topornikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
topornikommnoga celownikmęski osobowy
topornikowipojedyncza celownikmęski osobowy
topornikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
topornikówmnoga biernikmęski osobowy
topornikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
topornikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz