to-reu-ty-kach

toreutykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: toreutyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
toreutycepojedyncza celownikżeński
toreutycepojedyncza miejscownikżeński
toreutykmnoga dopełniaczżeński
toreutykapojedyncza mianownikżeński
toreutykachmnoga miejscownikżeński
toreutykamimnoga narzędnikżeński
toreutykąpojedyncza narzędnikżeński
toreutykępojedyncza biernikżeński
toreutykimnoga mianownikżeński
toreutykimnoga biernikżeński
toreutykimnoga wołaczżeński
toreutykipojedyncza dopełniaczżeński
toreutykopojedyncza wołaczżeński
toreutykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz