tor-ko-wie

Torkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Torka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Torcepojedyncza celownikmęski osobowy
Torcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Torkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Torkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Torkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Torkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Torkępojedyncza biernikmęski osobowy
Torkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Torkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Torkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Torkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Torkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Torkommnoga celownikmęski osobowy
Torkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Torkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Torkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Torkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz