to-ro-mi-strzu

toromistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: toromistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
toromistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
toromistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
toromistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
toromistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
toromistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
toromistrzemnoga mianownikmęski osobowy
toromistrzemnoga wołaczmęski osobowy
toromistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
toromistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
toromistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
toromistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
toromistrzommnoga celownikmęski osobowy
toromistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
toromistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
toromistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
toromistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
toromistrzówmnoga biernikmęski osobowy
toromistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
toromistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz