to-row-ni-ki

torowniki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: torownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
torownicymnoga mianownikmęski osobowy
torownicymnoga wołaczmęski osobowy
torownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
torownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
torownikapojedyncza biernikmęski osobowy
torownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
torownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
torownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
torownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
torownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
torownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
torownikommnoga celownikmęski osobowy
torownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
torownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
torownikówmnoga biernikmęski osobowy
torownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
torownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz