to-ru-nia-ny

toruniany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: torunianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
torunianmnoga dopełniaczmęski osobowy
torunianmnoga biernikmęski osobowy
torunianachmnoga miejscownikmęski osobowy
torunianamimnoga narzędnikmęski osobowy
torunianiemnoga mianownikmęski osobowy
torunianiemnoga wołaczmęski osobowy
torunianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
torunianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
torunianinapojedyncza biernikmęski osobowy
torunianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
torunianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
torunianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
torunianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
torunianommnoga celownikmęski osobowy
torunianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
torunianymnoga biernikmęski zwierzęcy
torunianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz