to-łu-by

tołuby (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tołub

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tołubpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tołubpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tołubapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tołubachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tołubamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tołubempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tołubiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tołubiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tołubommnoga celownikmęski rzeczowy
tołubowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tołubówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tołubupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tołubymnoga mianownikmęski rzeczowy
tołubymnoga biernikmęski rzeczowy
tołubymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz