tra-ci-cie-la-mi

tracicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: traciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tracicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
tracicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tracicielapojedyncza biernikmęski osobowy
tracicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
tracicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
tracicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
tracicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
tracicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
tracicielemnoga mianownikmęski osobowy
tracicielemnoga wołaczmęski osobowy
tracicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tracicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
tracicielimnoga biernikmęski osobowy
tracicielommnoga celownikmęski osobowy
tracicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
tracicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tracicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz