tra-dy-cyj

tradycyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tradycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tradycjapojedyncza mianownikżeński
tradycjachmnoga miejscownikżeński
tradycjamimnoga narzędnikżeński
tradycjąpojedyncza narzędnikżeński
tradycjemnoga mianownikżeński
tradycjemnoga biernikżeński
tradycjemnoga wołaczżeński
tradycjępojedyncza biernikżeński
tradycjipojedyncza celownikżeński
tradycjipojedyncza miejscownikżeński
tradycjipojedyncza dopełniaczżeński
tradycjopojedyncza wołaczżeński
tradycjommnoga celownikżeński
tradycjimnoga dopełniaczżeński
tradycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz