tra-fi-ko

trafiko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trafika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
traficepojedyncza celownikżeński
traficepojedyncza miejscownikżeński
trafikmnoga dopełniaczżeński
trafikapojedyncza mianownikżeński
trafikachmnoga miejscownikżeński
trafikamimnoga narzędnikżeński
trafikąpojedyncza narzędnikżeński
trafikępojedyncza biernikżeński
trafikimnoga mianownikżeński
trafikimnoga biernikżeński
trafikimnoga wołaczżeński
trafikipojedyncza dopełniaczżeński
trafikopojedyncza wołaczżeński
trafikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz