trak-ta-ci-ki

traktaciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: traktacik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
traktacikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
traktacikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
traktacikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
traktacikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
traktacikimnoga mianownikmęski rzeczowy
traktacikimnoga biernikmęski rzeczowy
traktacikimnoga wołaczmęski rzeczowy
traktacikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
traktacikommnoga celownikmęski rzeczowy
traktacikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
traktacikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
traktacikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
traktacikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
traktacikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz