trak-ta-cje

traktacje (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: traktacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
traktacjapojedyncza mianownikżeński
traktacjachmnoga miejscownikżeński
traktacjamimnoga narzędnikżeński
traktacjąpojedyncza narzędnikżeński
traktacjemnoga mianownikżeński
traktacjemnoga biernikżeński
traktacjemnoga wołaczżeński
traktacjępojedyncza biernikżeński
traktacjipojedyncza celownikżeński
traktacjipojedyncza miejscownikżeński
traktacjipojedyncza dopełniaczżeński
traktacjopojedyncza wołaczżeński
traktacjommnoga celownikżeński
traktacjimnoga dopełniaczżeński
traktacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz