trak-ta-men-tów

traktamentów (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: traktament

słowoliczbaprzypadekrodzaj
traktamenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
traktamenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
traktamentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
traktamentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
traktamentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
traktamentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
traktamentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
traktamentommnoga celownikmęski rzeczowy
traktamentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
traktamentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
traktamentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
traktamentymnoga mianownikmęski rzeczowy
traktamentymnoga biernikmęski rzeczowy
traktamentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz