trans-cen-den-cyj

transcendencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: transcendencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
transcendencjapojedyncza mianownikżeński
transcendencjachmnoga miejscownikżeński
transcendencjamimnoga narzędnikżeński
transcendencjąpojedyncza narzędnikżeński
transcendencjemnoga mianownikżeński
transcendencjemnoga biernikżeński
transcendencjemnoga wołaczżeński
transcendencjępojedyncza biernikżeński
transcendencjipojedyncza celownikżeński
transcendencjipojedyncza miejscownikżeński
transcendencjipojedyncza dopełniaczżeński
transcendencjopojedyncza wołaczżeński
transcendencjommnoga celownikżeński
transcendencjimnoga dopełniaczżeński
transcendencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz