transu

transu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trans

słowoliczbaprzypadekrodzaj
transpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
transpojedyncza biernikmęski rzeczowy
transachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
transamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
transempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
transiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
transiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
transommnoga celownikmęski rzeczowy
transowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
transówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
transupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
transymnoga mianownikmęski rzeczowy
transymnoga biernikmęski rzeczowy
transymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz