tran-zak-cie

tranzakcie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tranzakt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tranzakciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tranzakciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tranzaktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tranzaktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tranzaktamnoga mianownikmęski rzeczowy
tranzaktamnoga biernikmęski rzeczowy
tranzaktamnoga wołaczmęski rzeczowy
tranzaktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tranzaktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tranzaktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tranzaktommnoga celownikmęski rzeczowy
tranzaktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tranzaktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tranzaktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tranzaktymnoga mianownikmęski rzeczowy
tranzaktymnoga biernikmęski rzeczowy
tranzaktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz