tra-pi-cie-li

trapicieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trapiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trapicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
trapicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trapicielapojedyncza biernikmęski osobowy
trapicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
trapicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
trapicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trapicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
trapicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trapicielemnoga mianownikmęski osobowy
trapicielemnoga wołaczmęski osobowy
trapicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trapicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
trapicielimnoga biernikmęski osobowy
trapicielommnoga celownikmęski osobowy
trapicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
trapicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trapicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz