tre-pa-ku

trepaku (nazwa pospolita) rzeczownik chor.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: trepak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trepakpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
trepakapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
trepakapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
trepakachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
trepakamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
trepakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
trepakimnoga biernikmęski zwierzęcy
trepakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
trepakiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
trepakommnoga celownikmęski zwierzęcy
trepakowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
trepakówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
trepakupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
trepakupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz