tri-chlo-ro-eten

trichloroeten (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trichloroeten

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trichloroetenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trichloroetenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trichloroetenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trichloroetenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trichloroetenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trichloroeteniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trichloroeteniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
trichloroetenommnoga celownikmęski rzeczowy
trichloroetenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trichloroetenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trichloroetenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trichloroetenymnoga mianownikmęski rzeczowy
trichloroetenymnoga biernikmęski rzeczowy
trichloroetenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz