trium-fa-tor-ko

triumfatorko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: triumfatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
triumfatorcepojedyncza celownikżeński
triumfatorcepojedyncza miejscownikżeński
triumfatorekmnoga dopełniaczżeński
triumfatorkapojedyncza mianownikżeński
triumfatorkachmnoga miejscownikżeński
triumfatorkamimnoga narzędnikżeński
triumfatorkąpojedyncza narzędnikżeński
triumfatorkępojedyncza biernikżeński
triumfatorkimnoga mianownikżeński
triumfatorkimnoga biernikżeński
triumfatorkimnoga wołaczżeński
triumfatorkipojedyncza dopełniaczżeński
triumfatorkopojedyncza wołaczżeński
triumfatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz