trium-wi-ra-tom

triumwiratom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: triumwirat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
triumwiraciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
triumwiraciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
triumwiratpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
triumwiratpojedyncza biernikmęski rzeczowy
triumwiratachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
triumwiratamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
triumwiratempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
triumwiratommnoga celownikmęski rzeczowy
triumwiratowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
triumwiratówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
triumwiratupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
triumwiratymnoga mianownikmęski rzeczowy
triumwiratymnoga biernikmęski rzeczowy
triumwiratymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz