trium-wi-rów

triumwirów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: triumwir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
triumwirpojedyncza mianownikmęski osobowy
triumwirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
triumwirapojedyncza biernikmęski osobowy
triumwirachmnoga miejscownikmęski osobowy
triumwiramimnoga narzędnikmęski osobowy
triumwirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
triumwirommnoga celownikmęski osobowy
triumwirowipojedyncza celownikmęski osobowy
triumwirowiemnoga mianownikmęski osobowy
triumwirowiemnoga wołaczmęski osobowy
triumwirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
triumwirówmnoga biernikmęski osobowy
triumwirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
triumwirymnoga biernikmęski zwierzęcy
triumwirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
triumwirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
triumwirzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz