tro-aka-rów

troakarów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: troakar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
troakarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
troakarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
troakarapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
troakarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
troakaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
troakarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
troakarommnoga celownikmęski rzeczowy
troakarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
troakarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
troakarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
troakarymnoga mianownikmęski rzeczowy
troakarymnoga biernikmęski rzeczowy
troakarymnoga wołaczmęski rzeczowy
troakarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
troakarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz