tro-ce-wi-cza

Trocewicza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trocewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trocewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trocewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trocewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Trocewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trocewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trocewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trocewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Trocewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trocewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Trocewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Trocewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trocewiczommnoga celownikmęski osobowy
Trocewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trocewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trocewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trocewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trocewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Trocewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trocewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz