tro-chim-czu-ki

Trochimczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Trochimczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trochimczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trochimczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trochimczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Trochimczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trochimczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trochimczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trochimczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Trochimczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trochimczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trochimczukommnoga celownikmęski osobowy
Trochimczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trochimczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trochimczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trochimczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trochimczukówmnoga biernikmęski osobowy
Trochimczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trochimczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz