tro-chi-mo-wi-cze

Trochimowicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trochimowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trochimowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trochimowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trochimowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Trochimowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trochimowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trochimowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trochimowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Trochimowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trochimowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Trochimowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Trochimowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trochimowiczommnoga celownikmęski osobowy
Trochimowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trochimowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trochimowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trochimowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trochimowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Trochimowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trochimowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz