tro-fi-mie

Trofimie (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trofim

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trofimpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trofimapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trofimapojedyncza biernikmęski osobowy
Trofimachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trofimamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trofimempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trofimiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trofimiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Trofimommnoga celownikmęski osobowy
Trofimowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trofimowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trofimowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trofimówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trofimówmnoga biernikmęski osobowy
Trofimymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trofimymnoga biernikmęski zwierzęcy
Trofimymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz