troj-ko

trojko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trojka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trojcepojedyncza celownikżeński
trojcepojedyncza miejscownikżeński
trojekmnoga dopełniaczżeński
trojkapojedyncza mianownikżeński
trojkachmnoga miejscownikżeński
trojkamimnoga narzędnikżeński
trojkąpojedyncza narzędnikżeński
trojkępojedyncza biernikżeński
trojkimnoga mianownikżeński
trojkimnoga biernikżeński
trojkimnoga wołaczżeński
trojkipojedyncza dopełniaczżeński
trojkopojedyncza wołaczżeński
trojkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz