tro-ka-rze

trokarze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trokar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trokarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trokarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trokarapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trokarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trokaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trokarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trokarommnoga celownikmęski rzeczowy
trokarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trokarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trokarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trokarymnoga mianownikmęski rzeczowy
trokarymnoga biernikmęski rzeczowy
trokarymnoga wołaczmęski rzeczowy
trokarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trokarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz