tru-kan

Trukan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trukan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trukanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trukanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trukanapojedyncza biernikmęski osobowy
Trukanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trukanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trukanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trukaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trukaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Trukanommnoga celownikmęski osobowy
Trukanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trukanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trukanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trukanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trukanówmnoga biernikmęski osobowy
Trukanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trukanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Trukanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Trukan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Trukan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trukanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Trukanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Trukanpojedyncza mnoga celownikżeński
Trukanpojedyncza mnoga biernikżeński
Trukanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Trukanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Trukanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz