tru-necz-ku

truneczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: truneczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
truneczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
truneczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
truneczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
truneczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
truneczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
truneczkimnoga biernikmęski rzeczowy
truneczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
truneczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
truneczkommnoga celownikmęski rzeczowy
truneczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
truneczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
truneczkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
truneczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
truneczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz